Soms komen herinneringen terug op momenten dat je ze niet verwacht.
Afgelopen weekend was ik op een 2-daags evenement voor geadopteerden, waar ik ook samen met een collega een thematafel begeleidde over discriminatie en racisme.
En ineens kwam er een moment naar boven.
Koningsdag.
Ik werkte samen met mijn vader in onze poffertjeskraam. Terwijl we bezig waren, hoorde ik een man tegen mijn vader zeggen: “Zo….is dat je nieuwe vriendin?”
Op dat moment voelde ik het meteen.
Een vlaag van woede. Een steek van verdriet. Maar vooral verontwaardiging.
Alsof er iets werd gezegd wat niet klopte….
Alsof ik niet werd gezien voor wie ik ben….
En toch… ging ik door.
Ik draaide de poffertjes, bleef bezig, bleef in beweging.
Maar van binnen…. Verdween ik even helemaal in mijn hoofd.
Klein aan de buitenkant, groot van binnen.
Misschien was het niet zo bedoeld.
Maar het raakte wel iets in mij.
Het liet me voelen dat ik anders werd gezien.
Niet als dochter…. Maar als iets wat logischer leek in het beeld van een ander. En dat is precies hoe dit soort momenten werken.
Ze lijken klein aan de buitenkant. Maar van binnen gebeurt er iets.
Discriminatie & racisme; Wat doet het écht met je?
Lange tijd dacht ik dat ik geen discriminatie of racisme had ervaren in mijn jeugd. Tot iemand mij die vraag stelde. En toen ik er later echt bij stil stond, kwamen er toch momenten naar boven.
Niet altijd groot of duidelijk. Maar subtiel.
Blikken. Opmerkingen. Vragen zoals; “Waar kom je écht vandaan?”
Of grapjes die misschien luchtig bedoeld waren… maar die eigenlijk iets anders zeiden: “Jij hoort er niet helemaal bij.”
Wat gebeurt er dan van binnen?
Wat mij heeft geholpen om dit beter te begrijpen, is het onderscheid tussen:
- de buitenwereld
- de binnenwereld
- en je gedrag
In de buitenwereld gebeurt iets.
Iemand maakt een opmerking.
Iemand kijkt je op een bepaalde manier aan.
En dan… gebeurt er iets van binnen.
Je voelt iets.
Je denkt iets.
Je geeft betekenis aan wat er gebeurt.
Misschien herken je dit:
- “Ik hoor er niet helemaal bij”
- “Ik moet me aanpassen”
- “Ik ben anders”
En vanuit die binnenwereld ontstaat gedrag.
Je past je aan.
Je maakt jezelf kleiner.
Of je doet juist extra je best.
Niet omdat dat is wie je bent…
maar omdat je hebt geleerd dat dit nodig is.
“Je gedrag zegt niet altijd wie je bent, maar wat je hebt geleerd te overleven.”
Wie ben je…. en wat heb je geleerd?
En misschien is dit wel de belangrijkste vraag:
Is dit wie ik ben… of is dit hoe ik heb geleerd te reageren?
Dat besef veranderde veel voor mij.
Want mijn gedrag was een reactie.
Een manier om met situaties om te gaan.
Maar dat betekent niet dat het mijn identiteit is.
Waarom dit zo belangrijk is
Ervaringen zoals deze vormen je.
Ze beïnvloeden:
- hoe je naar jezelf kijkt
- hoe je je gedraagt
- hoeveel ruimte je jezelf geeft om er volledig te zijn
Zeker als je geadopteerd bent, of leeft met een chronische ziekte, kunnen deze ervaringen extra impact hebben.
Omdat je vaak al bezig bent met vragen als:
- Wie ben ik?
- Waar hoor ik thuis?
Terug naar jezelf; Own it – Feel it – Move it
Voor mij komt het steeds weer terug in deze 3 stappen;
Own it
Erkennen wat er is.
Zonder het weg te duwen. Zonder het kleiner te maken.
Feel it
Ruimte geven aan wat het met je doet.
Ook als dat ongemakkelijk is.
Move it
Stap voor stap regie pakken.
Kiezen wat je meeneemt… en wat niet meer.
Een kleine uitnodiging voor jou
Misschien herken je iets in dit verhaal.
Daarom wil ik je uitnodigen om even stil te staan:
- Wanneer heb jij je anders behandeld gevoeld?
- Wat deed dat met hoe jij naar jezelf keek?
- Heb je jezelf ooit aangepast om geaccepteerd te worden?
- En voelt dat nog steeds als wie jij echt bent?
Je hoeft niet meteen antwoorden te hebben. Bewustwording is al een eerste stap.
Tot slot
Je kunt niet altijd veranderen wat je hebt meegemaakt.
Maar je kunt wel, stap voor stap, opnieuw kiezen hoe jij jezelf ziet.
Niet door de ogen van een ander…
maar vanuit jouw eigen waarheid.
Misschien voel je na het lezen van dit verhaal dat er iets in beweging is gekomen.
Een gedachte.
Een gevoel.
Of misschien alleen een klein stukje herkenning.
En dat is al genoeg.
Je hoeft niet meteen iets te doen.
Je hoeft niet alles al te begrijpen.
Maar als je voelt dat je hier vaker bij stil wilt staan… dat je jouw verhaal stap voor stap beter wilt leren begrijpen… dan ben je welkom.
Op deze plek deel ik vaker verhalen, inzichten en reflecties die je helpen om dichter bij jezelf te komen.
En als je op een gegeven moment voelt dat je daar wat meer begeleiding in wilt… dan kun je altijd een kijkje nemen bij Embrace Your Story.
Voor nu is dit genoeg.
Blijf dicht bij jezelf.
Jouw verhaal doet ertoe.